Herbata - dla M.

Zgorzkniała i oziębła, bo taką się stała

Gdy się o niej zapomniało i zbyt długo leżała

sama

A tak znana! 

I przeważnie lubiana

mniej lub bardziej lecz zawsze

koneserów miała

od Polski aż po Anglię

Wszystkie świata strony

Jednak znalazł się i taki

ciut popierdolony

Bystry, refleksyjny choć też gburowaty

Co z lekkością stwierdził

- Nie lubię herbaty.

What is dead may never die

Na całej ulicy prąd wyłączyli

Magdusię zaskoczyli

Niemili

By po ciemku, po omacku, musiała

ten makaron i tak sama

gotować 

I szpinakiem się zajmować

A to światło, zgaszone bez kontekstu

do niczego nie czyni pretekstu

Gdy w kuchni w osób nieparę

Przebywa się jak za karę

Chwila minęła 

Znów lampa błysnęła

awaria niewykorzystana

Przyzwoitą pozostała

Kalendarz Magdaleny

Anna Slusarczyk wydanie dzienniczka z jednego roku Twego zycia ustawilo by Cię do konca swiata;)

Friday at 10:30pm · Unlike · 8

Napisała Anna, niepierwsza już, wobec tego poważnie się zastanawiam nad taką możliwością  Aczkolwiek, brak mi chyba wciąż wewnętrznego przeświadczenia, pewności, że ktoś faktycznie z zainteresowaniem będzie zaczytywał się moim pisarstwem.


365 notek wydrukowanych jako kalendarz do zrywania?
Zbiór opowiadań i anegdot dla wnuków?

Kucharząc sobie kontempluję, ciasto rośnie, a pomysły się mnożą i coraz smaczniej zarysowują.

Fiesta!

Maciek Marcin

Maciek Marcin pod zdjęciem na fb pisze:

"ej ostatnio się chciałem Twoimi kotletami z chleba znajomym pochwalić i nie mogłem znaleźć :("

W czasach kotletów z chleba nie istniał jeszcze ów blog, natomiast zachowała się cenna dokumentacja popełnionego czynu:

Przepis na Kotlety Cioci Madzi:

Suchy chleb

Świeży chleb

jajo

jakieś zioła (to chyba majeranek)

Świeży chleb pokroić na ilość kromek wprost proporcjonalną do tego, ile chcemy osiągnąć za ich pomocą kotletów. Następnie zetrzeć /skruszyć suchy chleb na panierkę (można użyć kupnej bułki tartej, ja jednak postanowiłam wyżyć się na czerstwym pieczywie jak walec na drodze). Jajko gdzieś tam rozbabrać, proponuję nie na podłodze jakżem poczyniła ostatnio. Kromki panierujemy w jajku i suchym chlebie, następnie wrzucamy na  rozgrzaną patelnię i smażymy. By iść równo z moim kosmicznie wybornym przepisem, zioła dodajemy koniecznie już PO usmażeniu (skąd mogłam wiedzieć, że dodaje się je do jajka PRZED panierowaniem...). Pilnować, żeby się nie przypaliło (to bywa trudne...) Gotowe!

Smakuje jak kurczak. Podawać z jedzeniem.

Dla równowagi

Naleśniki trochę się nie udały...

Tak właśnie dzisiaj było, nie tylko w kuchni. Madziupiździu, zawsze musisz się spieszyć, godności zero.

Padam, padam!

Tarta czekoladowa z wiśniami w amaretto:)

By uchronić świat od dewastacji!

Kij z kotletami 

i innymi obiadami, 

oto plan jest doskonały

Zostaję kuchenną ladacznicą.

Cukiernicą!

Rozkochałam się w sobie od pierwszego kęsa, magia;)

Masz Ci los.

Nawet ser przede mną spierdala. 

I wcale nie przesadzam.

Ostatni dzień lata

Się zaczyna.

Im więcej w głowie, tym mniej znaków.

Crumble, blablabla

Ewcia Salawa mnie natchnęła. No to zrobiłam. 

Jabłka, maliny i wiśnie z amaretto. Na to kruszonka i do piekarnika 200C/40min.

I lody śmietankowe na to. 

Było pyszne, szkoda, że mało, ale oczywiście powinnam napisać, że to lepiej niż gdyby było za dużo, bo wtedy byłby przesyt, a tak jest niedosyt, blebleble.

Mój pokój

Jeżeli tu nie zginiesz, to wszędzie się wywiniesz.

Głupi kubeczku, myślałeś, że jak spadniesz na podłogę, to Cię wyrzucę i oszczędzę Ci męki codziennego zalewania zieloną herbatą gorzkich żalów. Teraz dopiero będziesz miał przejebane!

Que que notura, You will understand

Pojawiła się nagle i trzymała już do końca dnia, odtwarzając się w mózgu w kółko. Ciekawe wyobrażenie, sytuacja zabawna, dialogi ułożone, kadry oczywiste. Obyczajówka. Absurdalnie zwyczajna, zwłaszcza jak na wieczorne fantasmagorie, a jednak z rzeczywistością mająca wspólnego tyleż samo, co moje marzenie o byciu kierowcą ciężarówki. Realne, ale nierealne. Intensywne jak deja vu mimo, że nigdy wcześniej się nie wydarzyło. Jakby mi ktoś siłą do umysłu wrzucił. Jeśli byłabym jasnowidzem, to byłabym pewna, że tak właśnie wyglądają i pojawiają się, jak rzutem na taśmę, nagłe przebłyski przyszłości (oby!) Czasem w głowie mam reżyserkę. I właśnie wtedy rozgotowują się pierogi.

Nigdy się nie nauczę.

Ja tu kwitnę

<GLOS_ZDYCHAJACEJ_KROWY>

Marcin mówi, żebym się nie poddawała, choć nie dzieje się, jak ma dziać się.

Jedyne co umiem w kuchni to piec. Toteż piekę i wszyscy wokół są szczęśliwi. Tadam!

</GLOS_ZDYCHAJACEJ_KROWY>

...Zen k... Zen.

Brak sygnału

Apogeum rozpaczy...

Gdy pierogi z borówkami przemieniają się w Styks.

Pfffffffff

Marcin 20:31:17
nie myśl tyle
Marcin 20:31:25
mózg Ci się przegrzeje

No i mam.

Borówki!

Dzisiejszy dzień dobry zaczynam miseczką borówek z bitą śmietaną i pokruszonymi ciastkami.
Takie tam, wykwintnie-to-nie-wygląda danie, typowe dla rejonów około-leśnych.

Misie pysie krasnoludki!

Geekomix

Dzisiejszy posiłek sponsorowany był przez pokaz Thermomixu u Prawie-Państwa-Iwulskich. Wszyscyśmy się śmiali i dokazywali, a najbardziej Karolina K, której z tego miejsca chciałabym pogratulować wypieczenia przepysznych bułeczek z czarnuszką (guzik 'miel ziarno')! Pokaz oczywiście zainspirował mnie na tyle, że zapragnęłam mieć tę magię w domu. Póki co jednak mnie nie stać, natomiast na osłodę Szymon zgodził się pożyczyć mi swoją najlepszą książkę kucharską:

I can't even with this one! Gotowanie (a przynajmniej wszystko to, co dzieje się wokół tematu) dosłownie mnie porywa i przenosi moją świadomość w zupełnie dotąd jej nieznane wymiary abstrakcji.

Miłego dnia i radości w kuchni!

M.

Frytki

Upsiiiiii... Pod wpływem afektacji frytek robić nie wolno! Nie wolno! Nie wolno! Nie nie nie! Lalala! Tralalalalalalalalala!

Kasza

I trzeci dzień jem tę kaszę.

Lesson #1

KASZA

Nauczyłam się dziś gotować kaszę. Całkiem spoko, ogarnięte. Zjadłam z cieciorką z masłem. 

Wnioski:

Gotowanie w moim wykonaniu wygląda na tyle przerażająco, że zdecydowanie nie mogę robić tego przy kimś. Proces powstawania moich rewolucyjnych dań powinien pozostać moją słodką tajemnicą, przynajmniej przed osobami, którym zamierzam owe dania serwować. Ale nie zostanie. Muszę mieć z tego jakiś fun.

Meeeeeeeeeeee!

COMING!

... soon.